Waarom één vervoerder in het piekseizoen een single point of failure is

Elf maanden van het jaar is verzenden met één vervoerder een redelijke keuze, mits ondersteund door slimme software. Het tarief is onderhandeld, de integratie werkt en de service is voorspelbaar. In november wordt diezelfde keuze het enige dat tussen uw bestellingen en uw klanten staat — want de vervoerder die u op prestaties koos, is de vervoerder die iedereen anders ook op prestaties koos.

Wat er gebeurt wanneer een vervoerder zijn plafond bereikt

Vervoerderscapaciteit is eindig — sorteercentra, voertuigen en chauffeurs zijn een vaste hoeveelheid capaciteit, en die loopt in de loop van november steeds verder vol in plaats van tussen evenementen te resetten. De volgorde is consistent en zichtbaar voordat het een crisis wordt:

  • Transittijden worden eerst langer. Een route die in oktober twee dagen noteert, noteert half november drie. Er is nog niets uitgevallen, maar uw leverbelofte klopt al niet meer.
  • Ophaalmomenten schuiven op. De pickup die altijd om 17:00 uur plaatsvond, gebeurt om 19:00 uur, waardoor uw hele verzenddag een stap naar achteren schuift.
  • Volumeplafonds verschijnen. De vervoerder accepteert een vast aantal pakketten per dag en de rest wacht tot morgen.
  • U heeft nergens een plek voor de overloop. De pakketten bestaan, de bestellingen zijn betaald en er is geen tweede route.

Een merk met multi-carrier verzending op orde verplaatst de overloop bij stap drie. Een merk zonder ontdekt het probleem bij stap vier, in de week waarin het zich dat het minst kan veroorloven.

Het probleem waar niemand voor plant: een kleine klant zijn

Er is een tweede mechanisme, en het overvalt merken die denken dat ze een reserve hebben. Vervoerders geven voorrang aan klanten die hen consistent volume geven. Als u het hele jaar bijna alles met één vervoerder heeft verzonden en een tweede account ‘voor het geval dat’ open heeft gehouden, bent u voor die tweede vervoerder geen betekenisvolle klant — en wanneer de capaciteit krap wordt, concurreren uw pakketten met verzenders die hen twaalf maanden lang vaste business hebben gegeven. Het is niet persoonlijk. November is simpelweg het moment waarop dat wordt ingeprijsd.

Daarom kan vervoerdersdiversificatie niet in oktober worden geregeld. Een contract dat in de herfst wordt getekend, is een stuk papier. Een relatie die het hele jaar op echt volume is opgebouwd, is capaciteit die u daadwerkelijk kunt gebruiken.

Waarom e-commercemerken het zelden zien aankomen

De meeste artikelen over vervoerdersrisico richten zich op grote verladers die eigen contracten hebben en een transportmanagementsysteem draaien. Een groeiende webshop heeft dat allemaal niet, dus de blootstelling ziet er van binnenuit anders uit. Drie redenen waarom het onzichtbaar blijft tot het urgent is:

  • U heeft de vervoerder niet gekozen — hij kwam ergens bij. Het was de standaard in uw verzendplatform, of degene die uw bestellingen inpakt had al een account. Er is nooit een vervoerdersbesluit geweest dat werd herzien.
  • De prestaties zien er goed uit, omdat u het gemiddelde meet. Een gemiddeld op-tijd-percentage over het hele jaar verbergt de specifieke route en de specifieke twee weken waarin het plafond wordt bereikt.
  • Een vervoerder toevoegen wordt behandeld als een integratieproject. Als het koppelen van een nieuwe vervoerder ontwikkelwerk betekent, zijn uw echte opties in november beperkt tot wat al gekoppeld is — ongeacht welke contracten er op papier bestaan.

Wat multi-carrier fulfilment in de praktijk verandert

Multi-carrier fulfilment betekent dat de vervoerder per zending wordt geselecteerd in plaats van als standaard te worden toegepast. De bestemming, het gewicht, het serviceniveau en de actuele netwerkprestaties bepalen welke vervoerder elk pakket verplaatst, en wanneer één netwerk vertraagt, worden pakketten naar een andere gerouteerd in plaats van achter één contract in de rij te staan.

Drie dingen veranderen in de praktijk:

  • Overloop heeft een plek om heen te gaan. Wanneer één vervoerder uw dagvolume begrenst, worden de resterende pakketten verplaatst in plaats van te wachten.
  • Lokale operators worden ingezet waar ze het sterkst zijn. Vervoerders die binnen hun eigen markt domineren, verslaan daar doorgaans internationale standaardkeuzes op zowel snelheid als kosten. Eén contract kan dat niet vangen; selectie per zending wel.
  • Kosten zijn niet langer één onderhandeld tarief. Tarieven en brandstoftoeslagindexen verschillen per vervoerder. Kiezen per pakket pakt op elke route de goedkoopste combinatie in plaats van overal één tarief toe te passen.

Goed om duidelijk over te zijn: voor de meeste groeiende merken is een multi-carrierstrategie niet iets wat u bouwt, maar iets waarvoor u een fulfilmentpartner kiest. Relaties met meerdere vervoerders in verschillende Europese landen onderhouden is een voltijdsfunctie. Efulfilment Europe verzendt vanuit Almere in Nederland met toegang tot 75+ vervoerders, en het systeem selecteert per bestelling de meest geschikte vervoerder op bestemming, serviceniveau, snelheid en kosten.

Hoe u uw eigen blootstelling vóór de piek controleert

Vier controles, geen daarvan vraagt nieuwe software. Alle vier kunnen deze week.

  • Tel uw echte opties per bestemming. Niet hoeveel vervoerdersaccounts er bestaan — hoeveel er daadwerkelijk gekoppeld zijn en gebruikt worden. Eén vervoerder die 95% van een land doet, is een single point of failure, wat het tweede contract ook zegt.
  • Kijk naar transittijden per land, niet in totaal. Het gemiddelde verbergt de route die als eerste breekt.
  • Vraag wat er gebeurt wanneer uw vervoerder het volume begrenst. Als het antwoord inhoudt dat iemand een accountmanager mailt, is dat geen terugvaloptie — het is hoop.
  • Controleer hoe lang het duurt om een vervoerder toe te voegen. Als het antwoord weken is, zijn uw bruikbare opties alleen de opties die al live zijn. Dat aantal is uw werkelijke reservebank, niet het aantal in uw map met contracten.

Veelgestelde vragen

Multi-carrier fulfilment is een opzet waarbij de vervoerder per zending wordt geselecteerd in plaats van als enkele standaard te worden toegepast. Bestemming, gewicht, serviceniveau en actuele netwerkprestaties bepalen welke vervoerder elk pakket verplaatst, zodat volume kan verschuiven tussen netwerken wanneer er één vertraagt of begrenst.

Omdat vervoerderscapaciteit eindig is en in de loop van november vol loopt. Wanneer uw vervoerder zijn plafond bereikt, worden transittijden langer, schuiven ophaalmomenten op en verschijnen er dagvolumeplafonds — en zonder tweede gekoppelde optie is er nergens een plek voor de overloop.

Een ongebruikt account is geen bruikbare capaciteit. Vervoerders geven voorrang aan klanten die hen consistent volume geven, dus een tweede vervoerder waarmee u nauwelijks heeft verzonden, heeft weinig reden om uw pakketten aan te nemen wanneer de capaciteit krap is. Reservecapaciteit moet het hele jaar met echt volume worden opgebouwd.

Meestal minder, niet meer. Tarieven en brandstoftoeslagindexen verschillen per vervoerder, en lokale operators verslaan internationale standaardkeuzes vaak binnen hun eigen markt. Selectie per pakket pakt op elke route de goedkoopste combinatie in plaats van overal één onderhandeld tarief toe te passen.

De meeste groeiende merken niet. Het onderhandelen over en onderhouden van vervoerdersrelaties in meerdere Europese landen is een voltijdsfunctie, en daarom is toegang tot meerdere vervoerders een van de belangrijkste redenen waarom merken overstappen naar een fulfilmentpartner in plaats van de verzending in eigen beheer te doen.

    Contact

Download Whitepaper